آغاز امامت امام زمان(عج)، زمانی برای شادی منتظران

نهم ربیع الاول، نه تنها نخستین روز امامت امام عصر (عج) است، بلکه آغاز دوره ای حیاتی و مهم در تاریخ شیعه به شمار می آید.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما آبادان؛ نهم ربیع الاول روزی است که امام زمان پس از شهادت پدرشان امام حسن عسکری به مقام امامت رسیدند.

حکیمه خاتون علیهاالسلام، عمه امام حسن عسکری (ع) نقل می کند: وقتی هنگام تولد مهدی (عج) رسید، امام زمان (عج) را دیدم رو به قبله به سجده افتاد. سپس دستش را بلند کرد و گفت: «به یکتایی خدا گواهی می دهم و اینکه جدّم، رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم، و پدرم امیرمؤمنان علیه السلام، وصی رسول خداست». سپس یک یک امامان را شمرد تا به خود رسید.

امام زمان (عج) از هنگام تولد تا زمانی که پدرش به شهادت رسید، مخفی بود و فقط تعداد خاصی از یاران، او را می دیدند و مسائل خود را از ایشان می پرسیدند. حضرت هنگام رحلت پدر، پنج سال داشت. چنان که در روایات آمده، محل زندگی امام زمان (عج) در دوران کودکی همچون محل زندگی حضرت موسی علیه السلام مخفی بود تا از گزند طاغوتیان محفوظ باشد.

از آنجا که ولادت امام دوازدهم (عج) به صورت پنهانی انجام گرفت، بیم آن بود که شیعیان در شناخت آخرین حجت پروردگار به اشتباه و گمراهی گرفتار آیند. امام عسکری علیه السلام وظیفه داشت فرزند خود را به گروهی از بزرگان شیعه و افراد مورد اعتماد معرفی کند. آنان نیز خبر ولادت او را به دیگر پیروان اهل بیت علیهم السلام می رساندند تا ضمن معرفی آن بزرگوار، تهدیدی متوجه آخرین سفیر حق نگردد.

نظرات

captcha